เฮ่ย ไม่จริงหรอกน่า

นานแล้วที่งาน RD-I1 ไม่ได้ไปเที่ยวต่างจังหวัด เลยนัดกันไปเที่ยวกาญจน์เมื่อวันที่ 3-4 ก.ค. ที่ผ่านมา ไปเยอะเหมือนกัน รวมกับฝ่ายอื่นๆ และคนนอกด้วยก็ 17 คน ใช้รถตู้ 1 คัน และกระบะส่วนตัว 1 คัน เฉลี่ยค่าใช้จ่ายทั้งหมดคนละ 1,500 บาท กิจกรรมที่ทำก็พอสรุปได้ดังนี้

• แวะทานข้าวเช้าที่โรงงานวุ้นเส้นท่าเรือ ซึ่งทำเป็นจุดแวะพัก มีอาหาร และของฝากขาย ที่นี่มีอาหารเด่นๆ คือ ขาหมูมะพร้าวอ่อน ผัดไทยวุ้นเส้น และซ่าหริ่ม ครับ ส่วนของฝาก แนะนำ ข้าวเหนียวแก้วใบเตย ของเค้าจะนุ่ม หอม กำลังดี และก็หมี่กรอบ ที่ตั้งเพิงขายหน้าร้าน ก็มีคนเข้าคิวซื้อกันทั้งวันจนทำไม่ทัน
• ถึงที่พัก พีเกสต์เฮ้าส์ ประมาณเกือบๆ บ่ายโมง ทานข้าวเที่ยงที่ทางเกสต์เฮ้าส์เตรียมไว้ให้ แล้วก็ลงเรือหางยาว จากเกสต์เฮ้าส์ย้อนจากอ่างหลังเขื่อนเขาแหลม ไปยังแม่น้ำลำปี ระหว่างทางแวะชมเมืองบาดาล ซึ่งจริงๆ แล้วคือวัดที่น้ำท่วมเพราะการสร้างเขื่อน ถ้าน้ำในเขื่อนขึ้นสูงมากๆ จะเห็นแต่ยอดหอระฆัง ถ้าต่ำมากๆ คนก็ลงไปเดินชมวัดได้เลย แต่วันที่ไปเที่ยวนี่ น้ำพอประมาณ คือเห็นตัววัดอยู่กลางน้ำ แต่ลงไปเดินไม่ได้ แล้วขึ้นเรือที่หมู่บ้านกะเหรี่ยง ที่เลี้ยงช้างไว้บริการนักท่องเที่ยว ได้เจอช้างน้อย อายุ 4 ปีชื่อโยโย่ เป็นช้างที่เอามาฝึกเพื่อแสดงหนังเรื่อง “ต้มยำกุ้ง” ซึ่งแสดงโดยจา-พนม
• จากนั้นก็ขี่ช้างย้อนขึ้นไปตามลำน้ำเพื่อไปยังจุดที่จะเริ่มล่องแพ นี่เป็นการขี่ช้างครั้งแรก ก่อนจะขึ้นหลังช้าง คิดว่านั่งบนนั้นคงเสียวแน่ แต่พอขึ้นไปจริงๆ กลับไม่เสียวนัก คิดว่าเป็นเพราะรู้สึกมั่นใจตัวช้าง ต่างจากการเล่นเครื่องเล่นอย่างที่ดรีมเวิร์ล ซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างของมนุษย์ ผมกลับเสียวมาก คงเพราะไม่มั่นใจในความแข็งแรงของสิ่งก่อสร้างนั้นๆ
• ถึงจุดเริ่มล่องแพ เค้าก็ให้จับกลุ่มเดินลุยน้ำข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง ซึ่งยากมาก เพราะน้ำจะสูงประมาณครึ่งตัว ทำให้ชูชีพรั้งตัวขึ้น เท้าเลยลอย เดินยาก แต่ก็ช่วยๆ กันจนข้ามไปได้ในครั้งเดียวทุกคน การเดินลุยน้ำข้ามแม่น้ำ ก็มีข้อดีคือ ทำให้รู้สึกถึงความแรงของน้ำ
• เริ่มต้นล่องแพ แพที่ใช้ล่องจะเป็นแพไม้ไผ่ มีถ่อทำจากไม้ไผ่ลำยาว เวลาล่องต้องยืนถ่อ ผมไม่เคยถ่อแพ แต่พอจะรู้หลักการบ้าง เลยเตี๊ยมกับน้องที่ขึ้นแพเดียวกัน ทุกแพเค้าจะมีเจ้าหน้าที่ ทำหน้าที่คัดท้ายด้วย ส่วนผมอยู่หัวแพ คอยควบคุมทิศทาง พอเริ่มออกตัว ผ่านโค้งแรก เล่นเอาแพหมุนไปหนึ่งรอบ แต่ก็พอจะรู้ว่าต้องควบคุมยังไง โค้งต่อๆ ไปเลยค่อนข้างฉลุย ไปพลาดครั้งเดียว ที่ท้ายแพทำถ่อตกน้ำ เลยพยายามจะเก็บ แล้วไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แพเกิดสะดุด คงเป็นเพราะก้อนหินที่อยู่ตื้น ทำให้ตกน้ำกันถ้วนหน้า แต่ก็กลับมากู้หน้าโดยล่องฉลุยในโค้งอื่นๆ จนกลับมาถึงหมู่บ้านกะเหรี่ยงเลี้ยงช้างที่เดิม
• ตอนเย็นออกไปกินข้าวในตลาด ไม่ค่อยมีร้านขายอาหารนัก ไปลงเอยที่ร้านข้าวแกง ซึ่งมีอาหารหลายอย่างมาก แต่ไม่ค่อยอร่อยสักอย่าง คงเพราะทำไว้นานแล้ว แต่ก็กินกันเยอะเหมือนอร่อยเลย คงเพราะเหนื่อยและหิวจากการล่องแพ
• กลับถึงที่พัก ก็ชมวิดีโอที่ทางเกสต์เฮ้าส์ถ่ายทำไว้ตั้งแต่นั่งเรือ ขี่ช้าง จนถึงล่องแพให้ชม มาสนุก และฮากันตอนล่องแพนี่แหละ ดูแล้วเลยเสียเงินซื้อวิดีโอม้วนนั้น 350 บาท เอาไว้แปลงเป็นวีซีดีแจกกัน จากนั้นก็จับกลุ่มเล่นไพ่สลาฟ แล้วรีบเข้านอน
• ตื่นตี 5 เตรียมตัวไปเดินข้ามสะพานไม้ ซึ่งสร้างไว้ตั้งแต่ปี 2527 คือปีที่เริ่มสร้างเขื่อนเขาแหลม เพื่อเชื่อมหมู่บ้านและวัดซึ่งอยู่สองฝั่งเข้าหากัน ที่ฝั่งตรงข้ามเป็นหมู่บ้าน ดูเหมือนจะเป็นมอญ หรือพม่า ไม่แน่ใจ ที่ชอบคงจะเป็นกาแฟในหมู่บ้าน แก้วละสิบบาท ชงกับนมข้นหวาน กินกับปาท่องโก๋ทอดเองร้อนๆ ตัวละสองบาท เฉลี่ยจ่ายไปคนละสิบห้าบาท อร่อยดี
• กลับที่พัก อาบน้ำ เก็บของ เดินทางต่อไปชมวัดหลวงพ่ออุตมะ หรือวัดวังก์วิเวการาม ซึ่งเป็นวัดที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเกสต์เฮ้าส์ ส่วนใหญ่เข้าไปกราบพระประธานของวัด ซึ่งสร้างจากหินอ่อนสีขาวทั้งองค์ และไปชมโบสก์ ซึ่งมีลักษณะแปลกตา (ดูในแกลอรี่นะครับ อธิบายไม่ถูก)
• เดินทางต่อไปยังด่านเจดีย์สามองค์ แวะทานข้าวเที่ยง ถ่ายรูป ซื้อของ ส่วนใหญ่จะเป็นไม้ป่าที่พม่าเอาเข้ามาขายฝั่งไทย
• ต่อไปตั้งใจจะไปถ้ำธารลอด ซึ่งอยู่ที่อุทยานแห่งชาติรัตนโกสินธุ์ แต่ดูจากเวลาแล้ว คงไม่ทัน เลยเปลี่ยนแผน แวะชมน้ำตกไทรโยคน้อยแทน แล้วเดินทางกลับ โดยไม่ลืมแวะซื้อของฝาก ที่โรงงานวุ้นเส้นท่าเรืออีกหน

ทริปนี้สรุปผลกันว่าสนุกดี การล่องแพก็ไม่ได้ยากมากจนเกินไป ประมาณระดับ 3 เทียบกับที่ยากๆ ชนิดน้ำเป็นฟองขาว (white water) ซึ่งจะเป็นระดับ 4-5 ส่วนที่ขาดไม่ได้คือการหาของกินระหว่างทาง เที่ยวไปกินไป

อาทิตย์ที่ผ่านมากิจกรรมเยอะหน่อย แถมคาบเกี่ยวจนไม่มีเวลาเขียน blog จนวันนี้แหละครับ จดหมายข่าวฉบับนี้เลยออกสายไปหนึ่งวัน

งาน Thailand Linux Expo

• จัดพร้อมๆ กับงาน Goverment ICT เมื่อวันที่ 23-24 มิ.ย. 2547 ที่ผ่านมานี้เอง สรุป… ในส่วนงานสัมมนา ดูเหงาๆ คนน้อยกว่าที่คาดไว้ ส่วนชั้นฟลอร์ที่จัดแสดงนิทรรศการ กลับคึกคักกว่าอย่างเห็นได้ชัด คนสนใจ เข้าพูดคุยก็เยอะดี
• มีเรื่องหน้าแตกด้วย ตอนที่มีการบรรยายในวันแรก ผมได้ติดตามเจ้านายเข้าไปในห้องบรรยายด้วย เพื่อไปเตรียมเครื่องโน๊ตบู๊ก ปรากฏว่า ที่ห้องนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่เทคนิคอยู่เลย เลยต้องอยู่ช่วยพิธีกรเค้าด้วย เช่นต่อสายไฟ เปิดเครื่องฉาย ทีนี้เรื่องหน้าแตกคือ พอเจ้านายผมพูดเสร็จ ก็มีวิทยากรจากสิงคโปร์ มาบรรยาย ก็แน่นอนว่าสปีคอิงลิชครับ ผมก็ไปช่วยแกต่อสายไฟอีก แล้วแกบรรยายไปได้สัก 30 นาที ปรากฏว่าแบตฯ โน๊ตบุ๊กแกจะหมด อ้าว! ไฟไม่เข้าครับ แกบอกว่า ที่โฮเต็ลก็ยังใช้ได้ตามปกติ สงสัยที่นี่ไม่มีไฟ ซึ่งก็แปลก เพราะตอนเจ้านายผมบรรยายก็ใช้ได้ตามปกติ ทีนี้แกเลยชี้มาทางโต๊ที่เจ้านายผมนั่งอยู่ แล้วพูดอะไรบางอย่าง พอจะกระดิกหูฟังได้ว่า จะยืม “โน๊ตบุ๊ก” อ๊ะ ไม่มีปัญหา ผมเลยลงไปจะหยิบโน๊ตบุ๊กตัวเมื่อกี้ ที่เจ้านายผมใช้บรรยาย แล้วแกก็ลงตามมาแล้วบอก “โนๆ” แล้วเดินไปหยิบ เอกสารประกอบการสัมมนา ที่ผู้จัดงานพิมพ์แจกคนเข้าสัมมนาเป็นเล่มๆ น่ะครับ เพื่อจะได้บอกให้คนฟังดูตาม แล้วแกจะบรรยายตามเอกสารเล่มนั้น โห “โน๊ตบุ๊ก” จำไว้เลยๆ

ReInstall LTN

• 24 ก.ค. 2547 7:45 mrchoke แจ้งว่าคุณอ็อทเมล์มาบอก เรื่อง LTN โดนเจาะ อยากให้ใครช่วยไปติดตั้งระบบใหม่ให้หน่อย ตอนนั้นกำลังจะเดินทางไปงาน Thailand Linux Expo วันที่สอง เลยได้แต่คิดว่าจะทำยังไงดี เพราะแผ่น debian ก็ไม่ได้เตรียม เลยคิดว่า ยังไงก็ไปที่งานก่อน แล้วค่อยแว๊บไปทำให้ก็คงได้ ไปหาเครื่องมือเอาข้างหน้า
• 8.30 ขณะอยู่บนรถตู้ กำลังเดินทาง ดร.โกเมน (ThaiCERT) โทรฯ หา แจ้งเรื่องคุณอ็อทเมล์แจ้งเรื่อง LTN เหมือนกัน โดยบอกว่าให้พาชอง–น้องที่ ThaiCERT ซึ่งจะไปที่งาน Linux Expo เหมือนกัน ไปด้วยเพื่อวิเคราะห็ล็อกไฟล์ เผื่อจะเก็บข้อมูลและตามรอยได้
• 9.00 ถึงงาน Linux Expo ช่วยประสานงานให้พี่ตุ้มกับพิธีกรเรื่องการแจกจ่ายแบบสอบถาม ก็พอดีชองมาถึง สัมมนาไม่ต้องไปฟังมันแล้ว ออกไปลุยกันเลยดีกว่า พอดีพี่สมเดชอาสาว่า จะพาไปที่ตึกบางกอกไทยที่ตั้งของเซิร์ฟเวอร์ ในความดูแล ของ สบทร.
• พอไปถึง ทาง สบทร. ก็ทักว่ามาทำเครื่อง LTN เหรอ และแจ้งว่าคุณอ็อทโทรมาด้วยแหละ (โห) กลายเป็นเรื่องใหญ่ ใครๆ ก็รู้กันทั่ว แล้วชองก็เริ่มแกะรอย คุณอ็อท write มาทาง console บอกให้ถอดสายเน็ตเวิร์กออก ก็เลยถอด แล้วมาคุย ICQ กับแกอีกห้องหนึ่ง รายงานความก้าวหน้า และแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน พร้อมๆ กับขอแผ่นเปล่าคุณสาดิศย์ เพื่อทำแผ่นบูตติดตั้ง debian คุยกันว่าอยากลง testing (sarge) ไปเลย เพราะอันเดิม เป็น stable (woody) ก็ยังโดนเจาะได้ แต่พบว่า testing มีอัปเดทบ่อย เลยไม่มี iso ให้ดาวน์โหลด (หรือมีแต่ไม่ได้แสดงให้โหลดง่ายๆ) อีกอย่างคือ ไม่มี iso ในไทย (มั๊ง) ก็เลยลองใช้ jigdo สร้าง iso image จาก pool ที่อยู่ใน ftp.nectec.or.th ก็พบว่าเร็วดี ไม่นานนักก็เสร็จ ได้ iso แผ่นแรกมา burn ทิ้งไว้
• พอดีเที่ยงครึ่งแล้ว เลยปล่อยให้เครื่อง burn แผ่นไปเรื่อยๆ ด้วยความเร็วเต็มที่ ที่โน๊ตบุ๊กจะทำได้ (8-12x) แล้วออกมาทานข้าว ชองบอกว่า คงทำอะไรมากไม่ได้เพราะเห็นคุณอ็อทบอกว่าอาจจะโดนมาตั้งแต่เมษาแล้ว ตามลำบาก ได้แต่เก็บไฟล์ที่คุณอ็อทเก็บไว้ให้ และล็อกไฟล์บางส่วนกลับไปด้วย
• กลับขึ้นมาที่ตึก ก็จัดการติดตั้งใหม่ซะ ทีแรกกะจะใช้ jfs แทน ext2 ของเดิม ซะหน่อย แต่โชคร้าย sarge ตัวนี้จะใช้ grub เป็น bootloader ซึ่งไม่สนับสนุนการโหลด stage2-5 จาก jfs เลยให้ / ใช้ ext3 เหมือนเดิม อย่างอื่นไม่แตะต้อง ไว้รอคุณอ็อทจัดการ ระหว่างที่ติดตั้งพบว่า sarge ติดตั้งได้ง่ายขึ้นเยอะ สามารถคอนฟิกโมดูลการ์ดเน็ตเวิร์คได้ถูกต้องโดยไม่ต้องบอกสักคำ ติดตั้ง openssh แล้วก็กลับไป online คุยกับคุณอ็อทต่อ
• แว๊บสงสัย เออ เราคุยกับคุณอ็อทตัวจริงอยู่มั๊ย เลย แกล้งหยอกแกเล่นว่าแกคือตัวจริงหรือเปล่า เลยให้แกสะกดนามสกุลพี่เทพ แกตอบไม่ได้ (ฮา) แต่ก็ถามเล่นๆ ไปงั้นแหละ รู้ว่าแกนั่งเฝ้าหน้าเครื่องมาทั้งวันแล้วละ ก็ช่วยกันจูนอีกนิดหน่อย อัพเกรดเคอร์เนลเป็น 2.6.6 แล้วก็ไปเฝ้าหน้าจอบูต (เผื่อพลาด)
• เสร็จในขั้นแรก คือติดตั้ง base system มอบภาระให้คุณอ็อทจัดการต่อ แล้วกลับไปที่งานลินุกซ์เอ็กซ์โป กลับไปเก็บของพอดี - -” อดไปฟังบรรยายของหลายๆ คนเลย

conflict ในงานแปล Fedora

• หลังจากที่โพสต์ไปครั้งก่อน ก็ตามเมลิงลิสต์ fedora-trans ต่อ เลยพึ่งเข้าใจกลไกของระบบควบคุมการแปลผ่านเว้บของ fedora ขึ้นอีก สรุปได้ว่า สำหรับไฟล์ po ที่ยังไม่ได้แปล หรือแปลยังไม่เสร็จ ใครจะแปล ต้องไป “take” ไฟล์นั้นที่เว็บก่อน แล้วแปลให้เสร็จ โดยตอนนี้กำหนดระยะเวลาว่า ถ้าไม่ active 2 วัน จะ “release” งานนั้นๆ อัตโนมัติ ในช่วงนี้จะแปลได้เพียงคนเดียว เพื่อเลี่ยงปัญหาการ conflict ซึ่งเกิดขึ้นเสมอ เมื่อมีคนแปลไฟลืเดียวกัน เนื่องจาก ลักษณะของงานแปล จะต่างจากงานอื่นๆ เพราะไฟล์ที่ยังแปลไม่หมด จะมีการแก้ไขค่อนข้างมาก และจะ conflict กันเสมอะ เลยต้องมีระบบนี้มาควบคุมอีกที เมื่อไฟล์แปลเสร็จ จะถูกตราว่า finish ไม่มีให้ “take” ตอนนี้ใครๆ ก็เข้าไปแก้ไข ได้ทันที
• เรื่องความขัดแย้งที่เกิดขึ้น เท่าที่จับความได้คือการแปลในภาษาอาหรับ เกือบจะเสร็จอยู่แล้ว เหลือเพียงไฟล์เดียว แต่ใหญ่หน่อย ทีนี้พอเปลี่ยนระบบ ให้มีการ “take” ไฟล์ก่อน ทำให้แปลได้คนเดียว และคนที่ “take” ไป กลายเป็นคนที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่ม arabeyes เลยมีการโวยวายกันใหญ่จากคนในกลุ่ม ที่อยากให้ให้งานเสร็จสมบูรณ์โดยไว และมีการช่วยกันแก้ไขได้
• ถกกันไปหลายรอบ ระหว่างฝ่าย arabeyes กับฝ่าย redhat จน alan cox ก็เข้ามาช่วยไกล่เกลี่ยด้วย สรุปจากที่อลันสรุปอีกทีคือ ทางฝ่าย redhat ก็ค่อนข้างมีแนวคิดเสรีแบบตะวันตก เช่น ทุกคนมีสิทธิเข้ามาร่วมแปลเท่าเทียมกัน ส่วนฝ่าย arab ก็มีแนวคิดการทำงานด้วยทีม โดยคนมาใหม่ ต้องเคารพคนที่มาก่อน อะไรทำนองนี้ และอยากให้กลุ่มตนสามารถควบคุมคนในทีมได้ ไม่ใช่ให้ควบคุมจากศูนย์กลางที่เรดแฮท ใครอยากแปล ก็ต้องเข้ากลุ่มเค้าก่อน เลยเริ่มจะเห็นภาพความแตกต่างของแนวคิด ตะวันตก กับตะวันออก บ้างนิดนึงแล้วละ
• แถมอีกนิด ส่วนในการพอร์ตคำแปลจาก TLE ไป Fedora ก็เร่งไปได้ค่อนข้างมากในช่วงเสาร์ที่ผ่านมา โดยในการแปลแพกเกจสำคัญ จะเหลือเพียง anaconda กับ anaconda-help แต่ว่า ตั้งแต่วันอาทิตย์จนวันนี้ ยังไม่ว่างกลับไปทำต่อเลยครับ คิดว่าอาทิตย์หน้าโน่นแหละ ถึงจะว่าง

ประชุมวิชาการ สวทช. 47

• มีออกบูธลินุกซ์ทะเล ออฟฟิศทะเล ต่อจากงาน Linux Expo เลย ได้ไปเฝ้าบูธ 2 วันคือวันเปิด (ศุกร์) และวันอาทิตย์ ดูปฏิทินแล้ว รู้สึกจนถึงเดือน พ.ย. จะมีกิจกรรมกันทุกเดือน.. เยอะจัง อยากจะปฏิเสธบ้างแล้วละ ไม่เป็นอันทำงานกันพอดี

เรื่องของตัวเอง

• ได้ gmail ละ ชาว gmail คุยกันได้ที่ เมลชื่อ kamthorn นะครับ ที่เหลือไป @ เอาเอง ส่วนการคุยกับคนอื่นๆ คงต้องใช้เมล์ปกติ ที่เข้ารหัส 8 bit ต่อไป เพื่อความเข้ากันได้กับคนที่ใช้อยู่เดิม อันนี้ได้มาจาก mrchoke ครับ เพราะเค้าใช้มาระยะหนึ่ง จนออกไข่ได้ 6 ฟอง ผมเลยขอมาฟองหนึ่ง ใช้ยังไม่ถึงอาทิตย์ ก็ออกไข่ได้เอง 1 ฟอง เลยให้เพื่อนไปแล้ว สงสัยผมรุ่นที่สาม ออกได้แค่ฟองเดียวมัง
• ซื้อ UPS แล้วละ พึ่งไปถอยมาสดๆ ร้อนๆ เลย ไม่ไหวแล้ว อาทิตย์นี้นั่งแปลอยู่ดีๆ ไฟดับที่บ้าน 3 ครั้งแล้ว เซ็ง
• เขียนแนวไหนดีหว่า ต่อไป อาจจะเขียน เมื่อมีเรื่องจะเขียน โดยไม่ต้องรอครบอาทิตย์ ไม่รู้จะขยันพอหรือเปล่า -_-”